't Is Voorbij
Film: De inhuldiging van mevrouw Deprins als burgemeester van Ramsdonk in 1947 (5 februari 2009)
Verslag: Diane Van der Aa, Marvin Olbrechts
Op volgende wijze kondigden we onze filmvoorstelling aan:
Schatten op zolder bestaan nog steeds. Na 61 jaar ontdekte Danny Van Riet bij toeval het bestaan van een unieke film met beelden over de inhuldiging van mevrouw Deprins, burgemeester van Ramsdonk in september 1947.
De film toont ons een sfeerbeeld en de uitbundigheid van al de mensen die toen deelnamen aan de inhuldigingsstoet en laat zien hoe de mensen juist na de oorlog de jaren van ellende van zich afschudden. De film toont ons honderden mensen waaronder misschien jouw grootouders of ouders of je ziet jezelf terug tijdens jouw kinderjaren.
Mevrouw Plaskie, dochter van mevrouw Deprins gaf ons de toelating voor het vertonen van deze film en Leo Van Riet zorgde voor de praktische uitwerking. Wij zorgden zelf voor de nodige logistiek zoals een zaal, stoelen en drank. We stelden ook een pak oude klas- en andere groepsfoto's uit het Ramsdonk van al wat langer geleden tentoon zodat de aanwezigen ook daaraan herinneringen konden ophalen. Wie kon, mocht proberen de namen van onbekenden op de foto's toe te voegen.
Om eerlijk te zijn, we hadden de opkomst wat onderschat. We hadden gehoopt op een paar tientallen aanwezigen. Wat we zeker niet hadden verwacht was dat er al een hele groep mensen voor de deur zou hebben gestaan toen we een half uur voor het begin van de film de zaal kwamen openen. Toch was dit zo. Twintig minuten voor de eigenlijke start van de film waren we dan ook vooral bezig met het aanslepen van steeds meer stoelen om toch maar iedereen een plaatsje te kunnen geven. Uiteindelijk heeft bijna een kwart van de aanwezigen de film al rechtstaand bekeken. Er waren nog wel stoelen beschikbaar, maar geen plaats meer om ze te zetten! Met bijna 200 mensen waren we die avond. De verwarming werd uitgezet maar door het grote aantal aanwezigen bereikte de temperatuur op een gegeven moment toch een piek van 23 graden Celsius.
Wie een rustige en stille filmavond had verwacht, vergiste zich. Al van in het begin was duidelijk te merken wanneer mensen op de film herkend werden. Er werd geroezemoesd dat het een lieve lust was en de kreet "da zen ekik!" toen iemand zichzelf als kind op de film herkende, zal ook niemand ontgaan zijn. Maar deze manier van film kijken hoorde erbij. Het was duidelijk dat de toeschouwers genoten van het speuren naar bekende gezichten en van het kijken naar de beelden van het nog zeer landelijke Ramsdonk, wat ons zeer plezierde.
De film duurde 25 minuten en werd een eerste keer integraal afgespeeld. Daarna volgde een pauze en vervolgens werd de film nogmaals gespeeld maar dan op een interactieve manier. Hij werd geregeld stilgezet om de toeschouwers de kans te geven namen op de gezichten te plakken.
Na de tweede voorstelling werd er nog een hele tijd nagepraat en naar de tentoongestelde foto's gekeken. We konden dankzij de aanwezigen een heel pak onbekenden op de foto's toch een naam geven. Het was een geslaagde filmavond die voor herhaling vatbaar is.
Reeds op 16 februari werd er op vraag een nieuwe voorstelling gehouden in wzc Akapella. Ook nu weer zat de zaal afgeladen vol!